MIT'den Douglas McGregor, The Human Side of Enterprise (1960) kitabında yönetimin teknik değil, felsefi bir seçim yaptığını gösterdi: X varsayımı sıkı denetim, ceza ve dar tanımlı görev üretir; Y varsayımı ise özerklik, katılım ve hedeflerle yönetimi doğurur.
Kuramın çarpıcı yanı kendi kendini doğrulamasıdır: X'e göre yönetilen insanlar zamanla gerçekten inisiyatiften kaçınır, bu da yöneticinin varsayımını "kanıtlar". McGregor bu kısır döngüyü kırmanın yolunu, Maslow'un üst basamak ihtiyaçlarını işin içine katmakta gördü.
Y kuramı; Drucker'ın hedeflerle yönetiminden Toyota'nın hattı durdurma yetkisine, çevik manifestonun "motive bireylerin etrafında projeler kurun" ilkesine kadar modern yönetimin insan anlayışının ortak atasıdır.