Şubat 2001'de Utah'ın Snowbird kayak merkezinde toplanan on yedi yazılımcı, "şelale" tipi ağır planlamaya karşı dört değeri ilan etti: süreç ve araçlardan çok bireyler ve etkileşimler; kapsamlı dokümantasyondan çok çalışan yazılım; sözleşme pazarlığından çok müşteriyle iş birliği; plana bağlılıktan çok değişime yanıt.
Manifesto yazılım için yazılmıştı; ardındaki fikirler ise daha eskiydi — Toyota'nın çekme sistemi, Deming'in öğrenme çevrimi ve Takeuchi ile Nonaka'nın 1986'da tarif ettiği "ragbi takımı gibi" ürün geliştirme. Bu köken, çevikliğin neden yazılımın dışına — pazarlamadan İK'ya, bankacılıktan kamuya — bu kadar kolay taştığını açıklar.
Kurumsal ölçekte SAFe, LeSS gibi çerçeveler doğdu; "çevik dönüşüm" 2010'ların en büyük danışmanlık dalgası oldu. Eleştirisi de kendi içinden gelir: ritüelleri kopyalayıp zihniyeti ıskalayan uygulamalara literatür "kargo kültü çevikliği" adını verir.