The Knowledge-Creating Company (1995), Batı yönetim düşüncesinin bilgiyi veriye ve belgeye indirgeyen yaklaşımına Japon deneyiminden bir itirazdı. Nonaka'ya göre bir kurumun asıl varlığı, ustanın elinde ve ekibin alışkanlığında yaşayan, sözcüklere dökülmemiş örtük bilgidir.
SECI sarmalı bu bilginin nasıl çoğaldığını anlatır: usta-çırak ilişkisiyle paylaşılır (sosyalleşme), metafor ve modellerle dile getirilir (dışsallaştırma), mevcut açık bilgiyle birleştirilir (birleştirme) ve uygulanarak yeniden beceriye dönüşür (içselleştirme). Nonaka bu döngünün gerçekleştiği ortak bağlama Japonca ba adını verir.
Kuram, bir kültür kurumu için özellikle anlamlıdır: küratöryel sezgi, restorasyon ustalığı ya da sahne deneyimi büyük ölçüde örtük bilgidir ve ancak birlikte çalışarak aktarılır. Yapay zekâ çağında tartışma yeniden alevlenmiştir — makineler açık bilgiyi kolayca işlerken, örtük bilginin aktarımı hâlâ insan ilişkisine bağlıdır.