Disiplinler: Kültür Sanat, Resim, Estetik İlgili Maddeler: Form, Biçim, Ton, Değer, Işık–Gölge, Perspektif, Mekân Görsel: Cézanne, Still Life with Apples and Pears.
Hacim, bir biçimin üç boyutlu yer kapladığı veya resim yüzeyinde üç boyutluymuş gibi algılandığı görsel niteliktir. İki boyutlu resimde hacim; ışık-gölge, ton, perspektif, renk geçişları ve çizgisel modelleme yoluyla oluşturulabilir.
Disiplinler: Kültür Sanat, Resim, Estetik İlgili Maddeler: Form, Biçim, Ton, Değer, Işık–Gölge, Perspektif, Mekân Görsel: Cézanne, Still Life with Apples and Pears.
Bu maddenin disiplinleri, ilişkili maddeleri ve onların birbiriyle bağları. Düğümleri sürükleyebilir, yakınlaştırabilir; bir maddeye dokunarak haritada gezinebilirsiniz.
Biçim, bir sanat yapıtındaki çizgi, renk, ton, yüzey, doku, şekil, hacim, kütle, boşluk, mekân ve benzeri görsel unsurların belirli ilişkiler içinde örgütlenmesiyle ortaya çıkan algılanabilir yapıdır. Yalnızca bir eserin “nasıl göründüğünü” değil, görünen şeylerin nasıl düzenlendiğini, birbirleriyle nasıl ilişki kurduğunu ve çoğu durumda içeriğin nasıl anlam kazandığını belirleyen temel sanat kavramlarından biridir. Bir sanat eserinin konusu bize çoğu zaman neye baktığımızı söyler; biçimi ise onu nasıl gördüğümüzü ve nasıl anlamlandırmaya yönlendirildiğimizi belirler.
Görsel sanatlarda form, bir varlığın biçimsel kuruluşunu ve özellikle hacim, kütle ve üç boyutluluk algısını ifade eder. Resimde fiziksel üç boyut bulunmamasına rağmen çizgi, ton, renk, perspektif ve ışık-gölge aracılığıyla form duygusu kurulabilir.
Işık–gölge, resimde aydınlık ve karanlık alanların ilişkisi yoluyla hacim, mekân, atmosfer, vurgu ve dramatik etki oluşturma yöntemidir. Chiaroscuro bu ilişkinin belirli tarihsel ve teknik kullanımlarından biridir; ışık–gölge kavramı ise bundan daha geniştir.
Üç boyutlu mekânın iki boyutlu yüzeyde derinlik yanılsamasıyla temsili; Rönesans'ta Brunelleschi'nin deneyleri ve Alberti'nin kuramıyla geometrik bir sisteme dönüştü.
Ton, bir rengin veya görsel alanın göreli açıklık ve koyuluk derecesidir. Ton farklılıkları resimde hacim, derinlik, ışık, atmosfer ve odak oluşturabilir; renk kullanılmasa bile güçlü bir mekân ve form duygusu yaratılmasını sağlar. Tate de tonu bir rengin göreli açıklık veya koyuluğu olarak tanımlar.